संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मृषा — {mṛṣā} ind. in vain, uselessly, to no purpose &c. &c##wrongly, fabely, feignedly, lyingly &c. &c. (with √{kṛ}, to feign##with √{jñā} or {man}, to consider false or untrue##{mṛṣâiva} {tat}, that is wrong##{varanīyam mṛṣā budhaiḥ}, untruthfulness is to be avoided by the wise)##'Untruth' personified as the wife of A-dharma

इन्हें भी देखें : अमृषा; अमृषाभाषित्व; मृषाज्ञान; मृषात्व; मृषादान; मृषादृष्टि; मृषाध्यानिन्; मृषाध्यायिन्; तापसः, तामरसः, दीर्घकण्ठकः, दीर्घजङ्घः, ध्वाङ्क्षः, निश्चलाङ्गः, कह्वः, बन्धुरः, भट्टारकः, मर्ककः, मृषाध्यायी, शुक्यवायसः, चन्द्रविहंगमः; बकः, द्वारबलिभुक्, कक्षेरुः, शुक्लवायसः, दीर्घजङ्घः, बकोटः, गृहबलिप्रियः, निशैतः, शिखी, चन्द्रविहङ्गमः, तीर्थसेवी, तापसः, मीनघाती, मृषाध्यायी, निश्चलाङ्गः, दाम्भिकः; व्यर्थम्, मृषा, वृथा; असत्यम्, मिथ्या, मृषा, वितथः, अनृतम्, कूटः, कूटम्;