संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मोघ — {môgha} (or {moghá} ), mf({ā})n. (√1. {muh}) vain, fruitlets, useless, unsuccessful, unprofitable (ibc. and {am} ind. in vain, uselessly, without cause) &c. &c##left, abandoned##idle##m. a fence, hedge##({ā}), f. Bignonia Suaveolens##Embelia Ribes

इन्हें भी देखें : अमोघ; अमोघकिरन; अमोघदण्ड; अमोघदर्शन; अमोघदर्सिन्; अमोघदृश्; अमोघनन्दिनी; अमोघपतन; वातमृगः, वातप्रमीः; अमोघा; वन्ध्या, असूतिका, बन्धकी, मर्करा, मोघपुष्पा; व्यर्थम्, निरर्थकम्, मोघम्, विफलम्;

These Also : infallibility; unerring;