संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

युधाजित् — कृष्णपुत्रः।; "युधाजितः वर्णनं पुराणेषु अस्ति।" (noun)

युधाजित् — पौराणिकः पुरुषविशेषः।; "युधाजित् कैकय्याः भ्राता भरतस्य मातुलः च आसीत्।" (noun)

Monier–Williams

युधाजित् — {jit} mfn. conquering or vanquishing by means of war##N. of a son of Kroshṭu by a woman called Mādrī##of a son of Kekaya (uncle of Bharata)##of a son of Vṛishṇi##of a king of Ujjayinī