संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

रत्नप्रभ — {prabha} m. N. of a class of deities##of a king##({ā}), f. the earth##(with Jainas) N. of a hell##of various women##of a Nāgī##of an Apsaras##of the 7th Lambaka of the Kathā-sarit-sāgara

इन्हें भी देखें : भाष्यरत्नप्रभा; द्युतिः, आभा, दीप्तिः, रत्नद्युतिः, रत्नदीप्तिः, रत्नप्रभा, रत्नकिरणः, प्रकाशः;