संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

रथारोहिन् — यः रथे आरुढः अस्ति।; "पुरा रथारोही राजा अयुध्यत।" (adjective)

Monier–Williams

रथारोहिन् — {rathârohin} mfn. one who fights from a chariots