संस्कृत — हिन्दी
वणिग् — उपस्करशुष्कफलादिविक्रेता।; "तेन वणिजः आपणकात् द्वौ प्रस्थौ तण्डुलानि क्रीतानि।" (noun)
Monier–Williams
वणिग् — {vaṇig} in comp. for {vaṇij}
इन्हें भी देखें :
मूलवणिग्धन;
वणिग्ग्रिह;
वणिग्ग्राम;
वणिग्जन;
वणिग्बन्धु;
वणिग्भाव;
वणिग्वह;
वणिग्वीथी;
विकत्थ्, कत्थ्, कर्व्, शल्भ्, शीभ्, श्लाघ्, संश्लाघ्, रिफ्, विकत्थ्, विपन्, बीभ्;
जीरकः, जीरः, जीर्णः, दीप्यः, जीरणः, सुगन्धम्, सूक्ष्मपत्रः, कृष्णसखी, दूता, सुषवी, अजाजी, श्वेतः, कणा, अजाजीका, वह्निशिखः, मागधः, दीपकः;
वणिक्;
वाणिज्यम्, वाणिज्या, वणिक्पथम्, वणिग्भावः, क्रयविक्रयः, सत्यानृतम्, निगमः, पणाया, पाणः, महाजनकर्म;