संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वण्टाल — {vaṇṭāla} or {vaṇṭhāla} or {vaṇḍāla} m. (only L.) a spade, shovel, hoe##a boat##a kind of contest or partic. mode of fighting

इन्हें भी देखें : खनित्रम्, खनित्रकम्, खात्रम्, कठिनम्, वण्डालः, वण्टालः, वण्ठालः, कठिनकः, फालः;