संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वरुण्य — {varuṇyá} mf({ā})n. coming from Varuṇa, belonging to him &c. RV. ŚBr. (f. pl. with {āpaḥ}, 'stagnant water')

इन्हें भी देखें : अवरुण्य;