संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

वासन्ती — राज्ञः भूमिशुक्लस्य कन्या ।; "वासन्त्याः उल्लेखः बौद्धसाहित्ये अस्ति" (noun)

वासन्ती — एकं छन्दः ।; "वासन्त्याः उल्लेखः कोषे अस्ति" (noun)

वासन्ती — एकः उत्सवः यः चैत्रमासे आचर्यते ।; "वासन्त्याः उल्लेखः कोषे अस्ति" (noun)

वासन्ती — क्षुपनामविशेषः ।; "वासन्ती इति नामकानां नैकेषां क्षुपाणाम् उल्लेखः कोषे अस्ति" (noun)

वासन्ती — एका रागिणी ।; "वासन्त्याः उल्लेखः सङ्गीत-सारसङ्ग्रहे अस्ति" (noun)

वासन्ती — भूमिशुक्लस्य कन्या ।; "वासन्त्याः उल्लेखः बौद्धसाहित्ये वर्तते" (noun)

वासन्ती — एका देवता ।; "वासन्ती वनदेवता अस्ति" (noun)

वासन्ती — वनदेवताविशेषः ।; "वासन्त्याः वर्णनम् उत्तर-रामचरिते प्राप्यते" (noun)

Monier–Williams

वासन्ती — {vāsantī} f. ( See {vāsanta} above) N. of various plants (Gaertnera Racemosa, a kind of jasmine, Bignonia Suaveolens &c.) L##= {nava-mālikā} Bhpr##a spring festival (held in the month Caitra in honour of Kāma-deva or in some places of Durgā) L##a kind of metre Col##(in music) a partic. Rāgiṇī Saṃgīt##N. of a sylvan goddess Uttarar##of a daughter of king Bhūmi-śukla, Boddh

इन्हें भी देखें : वासन्तीकुसुम; वासन्तीपूजा; वासन्ती, माधविका, माधवीलता, माधवी, चन्द्रवल्ली, पुण्ड्रकः, अतिमुक्तः, अतिमुक्तकः, सुगन्धा, भ्रमरोत्सवः, भृङ्गप्रिया, भद्रलता, वसन्तीदूती, लतामाधवी, भूमीमण्डपभूषणा।;