संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

विक्षुभ् — {vi-√kṣubh} Ā. {-kṣobhate} &c. (Ved. inf. {vi-kṣobdhos} ŚBr.), to be shaken about or agitated or disturbed AV. BhP##to confuse, disturb ŚBr.: Caus. {-kṣobhayati}, to agitate, disturb, throw into disorder or confusion MBh. R. Suśr

इन्हें भी देखें : क्षुभ्, विक्षुभ्, संक्षुभ्, अकस्मात् क्षुभ्, आकस्मिकत्रासं कृ, बीभत्सं जन्;