संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

विजयिन् — {vi-jayin} mfn. victorious, triumphant Yājñ. MBh. &c##m. (ifc.) a conqueror, subduer Kāv. Pur.: {yi-kṣetra} n. N. of a sacred district in Orissa Inscr##{yī7ndra} m. (with {yatī7ndra} or {bhikṣu}), m. N. of an author (also {-svāmin}) Cat

इन्हें भी देखें : अनेकयुद्धविजयिन्; विश्वविजयिन्; श्वोविजयिन्; सम्यग्विजयिन्; जिष्णु, विजेता, विजयिन्; जयम् आप्, विजि [आ.प.], जि, विजयिन् भू, सफलीभू;