संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

विमनस् — {manas} ({ví-}), mfn. having a keen or penetrating mind or understanding, sagacious RV. x, 82, 2. - 2

विमनस् — {manas} mfn. destitute of mind, foolish, silly RV. viii, 86, 2##out of one's mind or senses, discomposed, perplexed, dejected, downcast, heart-broken Yājñ. MBh. &c##changed in mind or feeling, averse, hostile R##m. N. of the author of a hymn (v. l. for {viśva-manas}, q.v.)

विमनस् — {vi-manas}. 2 {vi-manthara}, {vimanyu} &c. See p. 951, col. 3

इन्हें भी देखें : अविमनस्; विमनस्क; म्लान, क्लान्त, ग्लान, विषण्ण, अवसन्न, विषादिन्, अवसादित, उद्विग्नमनस्, दीनमनस्, विमनस्, दुर्मनस्;