संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वृजिन — {vṛjiná} mf({ā})n. bent, crooked (lit. and fig.), deceitful, false, wicked RV. &c. &c##disastrous, calamitous MBh. ii, 857##m. curled hair, hair L##({ā}), f. deceit, intrigue, guile AV##n. id. RV. AV. TBr##sin, vice, wickedness MBh. Kāv. &c##distress, misery, affliction BhP##red leather L

इन्हें भी देखें : अवृजिन; वृजिनवत्; वृजिनवर्तनि; वृजिनाय; वृजिनीवत्; वक्रता, वक्रीभावः, अरालता, वृजिनता, कुञ्चितता, कुटिलता, भुग्नता, वङ्कुरता; वृजिनः; पापम्, कल्मषम्, किल्विषम्, पातकम्, पाप्मा, अघम्, दुरितम्, एनस्, कलुषम्, अभद्रम्, अशुभम्, वृजनम्, वृजिनम्, दोषः, अपराधः, दुष्कृतम्, कल्कम्, अंहस्, अंघस्, मन्तुः, कुल्मलम्, कलङ्कः, प्रत्यवायः, किण्वम्, अमीवम्, पङ्कम्, जङ्गपूगम्; कुटिल, वक्र, अराल, वृजिन, जिह्म, ऊर्मिमत्, कुञ्चित, नत, आविद्ध, भुग्न, वेल्लित; पापम्, पङ्कम्, पाप्मा, किल्विषम्, कल्मषम्, कलुषम्, वृजिनम्, एनः, अघम्, अहः, दुरितम्, दुष्कृतम्, पातकम्, तूस्तम्, कण्वम्, शल्यम्, पापकम्, अधर्मम्, दुर्विनीतता, अविनयः, कुनीतिः, कुचरितम्, दुश्चेष्टितम्, कुचेष्टितम्, दुर्वृत्तिः, कुनीतिः, कुचरितम्, कुचर्या, व्यभिचारः, दुराचारः;