संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वैशम्पायन — {vaiśampāyana} m. (patr. fr. {viśam-pa}) N. of an ancient sage (teacher of the Taittirīya-saṃhitā {q. v.}##in epic poetry a pupil of Vyāsa and also the narrator of the Mahā-bhārata to Janam-ejaya) GṛS. TĀr. &c. (cf. IW. 371, n. 1)##of an author Cat##of a son of Śuka-nāsa (transformed into a parrot) Kād

इन्हें भी देखें : वैशम्पायननीतिसंग्रह; वैशम्पायनसंहिता; वैशम्पायनस्मृति; वैशम्पायनीय; याज्ञवल्क्यः, ब्रह्मरात्रिः, योगेशः, योगीश्वरः; वैशम्पायनः, ऋषिवैशम्पायनः;