संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

व्यपदेश — {vy-apadeśa} m. representation, designation, information, statement RPrāt. ŚrS. &c.: a name, title Uttarar##a family, race Śak##summons (of an army) R##appeal to (gen.) Pañcat##talk, speech MBh. iii, 8665 (Nīlak.)##a partic. form of speech MW##fame, renown ( See comp.)##fraud, stratagem, pretext, excuse ({ena}, under pretext or excuse [also {-tas}], ifc. = under the pretext of) MBh. Kāv. &c##{-vat} mfn. having a partic. designation or name (with {pitṛ-tas}, designated by the name of the father) Pat##{śârtham} ind. for the purpose of (acquiring) renown Mn. vii, 168. {apadeśaka} mfn. designating, indicating BhP

इन्हें भी देखें : अव्यपदेश; अव्यपदेशरूपिन्; अव्यपदेश्य; व्यपदेशपदेशिन्; व्यपदेशपदेश्य; व्यपदेशपदेष्टृ; सैन्यव्यपदेश; उत्तरम्, प्रत्युत्तरम्, व्यपदेशः; प्रतिनिधित्वम्, व्यपदेशः; निरीक्षणम्, अन्वीक्षणम्, व्यपदेशः, अवेक्षणम्, अवेक्षा, आलोचनम्; होतृ; अपदेशः, व्यपदेशः, छलम्, मिथ्याहेतुः, पर्युपासनम्;