संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

व्याहार — {vy-āhāra} m. utterance, language, speech, discourse, conversation, talk about (comp.) Kāv. Pañcat. Sāh##song (of birds) Hariv. Mālav##(in dram.) a jest, joke, humorous speech Bhar. Daśar. &c##{-maya} mf({ī})n. consisting of speech or talk about (comp.) Kathās

इन्हें भी देखें : अनुव्याहार; अनुव्याहारिन्; अभिव्याहार; अभिव्याहारिन्; अल्पव्याहारिन्; अव्याहारिन्; असंव्याहारिन्; कामव्याहारिन्; भाषा, भाषणम्, वाक्, वाणी, वाचा, गोः, गिरा, उक्तिः, वाक्शक्तिः, वदन्तिः, निगदः, निगादः, व्याहारः, व्याहृतिः, वचनम्, वादः, तापः, अभिलापः, लपितम्, लपनम्, भणितिः, भारती, सरस्वती, राधना, कासूः; वचनम्, वाणी, स्वरः, गीः, गिरा, रवः, वाक्, कणठरवः, वचस्, उक्तः, व्याहारः, व्याहृतिः, भाषितम्, लपितम्, कण्ठध्वनिः; उक्तिः, व्याहारः, लपितम्, भाषितम्, वचनम्, वचः;