संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

शतायु — यस्य आयुः शतवर्षात्मकम्।; "स्वामिना यजमानं त्वं शतायुः भव इति आशिर्वचोभिः अनुगृहीतः।" (adjective)

Monier–Williams

शतायु — {śatâyu} mfn. = {śatâyus}##{tâyú-tā} f. the state of having existed for a hṭhundred years

इन्हें भी देखें : चतुर्वर्षशतायुस्; शतायुस्; शतायुध; प्रमातामहः; शतायुः;