संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

शर्य — {śárya} m. an arrow, missile (cf. Sāy. 'a fighter', warrior')##({ā}), f. a cane, shaft, arrow ()##membrum virile(?) x, 178, 4##night##a finger##(accord. to some) a porcupine (cf. {śalya})##pl. wicker-work (of the Soma sieve)##n. id.##mf({ā})n. hostile, injurious, hurtful

शर्य — {śarya} {śaryaṇa}, {śaryāṇa}, p. 1056, col. 3, and p. 1057, col. 1

इन्हें भी देखें : गोशर्य; नाराशर्य; पाराशर्य; पाराशर्यायण; लघुपाराशर्य; वृद्धपाराशर्य; शर्यहन्; शर्यण; शर्यातिः; रात्रिः, निशा, रजनी, क्षणदा, क्षपा, शर्वरी, निश्, निद्, त्रियामा, यानिनी, यामवती, नक्तम्, निशीथिनी, तमस्विनी, विभावरी, तमी, तमा, तमिः, ज्योतष्मती, निरातपा, निशीथ्या, निशीथः, शमनी, वासुरा, वाशुरा, श्यामा, शताक्षी, शत्वरी, शर्या, यामिः, यामी, यामिका, यामीरा, याम्या, दोषा, घोरा, वासतेयी, तुङ्गी, कलापिनी, वायुरोषा, निषद्वरी, शय्या, शार्वरी, चक्रभेदिनी, वसतिः, काली, तारकिणी, भूषा, तारा, निट्; गोशर्यः; आनर्तः;