संस्कृत — हिन्दी
शल्यः — छप्पयछन्दसः भेदः।; "शल्ये सप्तत्रिंशदधिकैकशतवर्णाः सन्ति।" (noun)
शल्यः — पुराणेषु वर्णितः एकः राजा यः माद्र्याः भ्राता आसीत्।; "शल्यः नकुलसहदेवयोः मातुलः आसीत्।" (noun)
इन्हें भी देखें :
पिण्डीतकः, मरुबकः, श्वसनः, करहाटकः, शल्यः, मदनः;
खदिरः, गायत्री, बालतनयः, दन्तधावनः, तिक्तसारः, कण्टकीद्रुमः, बालपत्रः, खद्यपत्री, क्षितिक्षमः, सुशल्यः, वक्रकण्टः, यज्ञाङ्गः, जिह्वाशल्यः, कण्टी, सारद्रुमः, कुष्ठारिः, बहुसारः, मेध्यः, बालपुत्रः, रक्तसारः, कर्कटी, जिह्वशल्यः, कुष्ठहृत्, बालपत्रकम्, यूपद्रुमः, क्षमा;
शल्यकण्ठः, शल्यः, शल्यकः, शलाका, शल्लकी, श्वाविद्, कण्टकागारः, सेधा;
सौशल्यः;
कुशल्यः;