संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

शाचि — {śāci} m. pl. (perhaps connected with 2. {śāka}) barley or other grain which has the husk removed and is coarsely ground (cf. Mahīdh.)

शाचि — {śāci} (prob. fr. √{śac} = {śak}), and having the sense of 'strong' in the following compounds

इन्हें भी देखें : आशापिशाचिका; गन्धपिशाचिका; चूलिकापैशाचिक; धनपिशाचिका; पत्त्रपिशाचिका; पिशाचि; पिशाचिकी; पैशाचिक; माषपर्णी, हयपुच्छी, काम्बोजी, महासहा, सिंहपुच्छी, ऋषिप्रोक्ता, कृष्णवृन्ता, पाण्डुलोमशपर्णिनी, आर्द्रमाषा, मांसमाषा, मङ्गल्या, हयपुच्छिका, हंसमाषा, अश्वपुच्छा, पाण्डुरा, माषपर्णिका, कल्याणी, वज्रमूली, शालिपर्णी, विसारिणी, आत्मोद्भवा, बहुफला, स्वयम्भूः सुलभा, घना, सिंहविन्ना, विशाचिका; धूपः, तुरुष्कः, पिण्डकः, सिह्लः, यावनः, यक्षधूपः, सर्जरसः, रालः, सर्वरसः, गन्धपिशाचिका;

These Also : devilish; diabolical; satanic; demonic; diabolic; fiendish; macabre;