Monier–Williams
शिखण्ड — {śikhaṇḍá} m. (cf. {śikhā}) a tuft or lock of hair left on the crown or sides of the head at tonsure##any crest or plume or tuft##a peacock's tail##a kind of plant##({ī}), f. below
इन्हें भी देखें :
काशिखण्ड;
गृहशिखण्डिन्;
चतुःशिखण्ड;
चित्रशिखण्डधर;
चित्रशिखण्डिन्;
नीलशिखण्ड;
रत्नशिखण्ड;
वनशिखण्डिन्;
शशिखण्डः;
शिखण्डी;
शिखण्डिनी;
कलापी, वर्हिणः, वर्ही, शिखी, शिखाबलः, शिखण्डी, शिखाधारः, शिखाधरः, नीलकण्ठः, श्यामकण्ठः, शुक्लापाङ्गः, सितापाङ्गः, भुजङ्गभुक्, भुजङ्गभोजी, भुजङ्गहा, भुजगाभोजी, भुजगदारणः, प्रचलाकी, चन्द्रकी, भुजगान्तकः, भुजगाशनः, सर्पाशनः, केकी, नर्तकः, नर्तनप्रियः, मेघानन्दी, मेघसुहृद्, मेघनादानुलासी, वर्षामदः, चित्रमेखल, चित्रपिच्छकः, कुमारवाही, राजसारसः, कान्तपक्षी, शुक्रभुक्, शापठिकः, दार्वण्डः, हरिः;