संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

शृङ्गी — पौराणिकः ऋषिविशेषः यः दशरथस्य जामाता आसीत् इति मन्यते।; "कदाचित् राजा परीक्षितः शृङ्गिणः कण्ठे मृतसर्पं विवेष्टे तदा क्रुद्धः शृङ्गः राज्ञे शापं ददौ।" (noun)

Monier–Williams

शृङ्गी — {śṛṅgī} f. (g. {gaurâdi}) a sort of Silurus or sheat fish##N. of various plants (Trapa Bispinosa, Ficus Infectoria or Indica &c.)##a kind of vessel (?)##= {-kanaka}

इन्हें भी देखें : अजशृङ्गी; कुलीरशृङ्गी; क्षीरशृङ्गी; घनशृङ्गी; दुःशृङ्गी; पत्त्रशृङ्गी; पुत्रशृङ्गी; बस्तशृङ्गी; शमीकः; भृङ्गरोलः, विषशूकः, विषशृङ्गी, बृहद्वरलभेदः, बृहद्भृङ्गरोलः, वरटा; क्लीबः, तृतीयप्रकृतिः, अपुंस्, उडुम्बरः, तूबरकः, पृष्ठशृङ्गी, वर्षवरः, पण्ड्रः, मुष्कशून्यः, पण्ड्रकः, स्त्रीस्वभावः, वृषाङ्कः, धर्षवरः, षण्ढः, धर्षः, वध्रिका, अक्षतः, अक्षतम्, प्रकृतिः; पर्वतः, महीध्रः, शिखरी, क्ष्माभृत्, अबार्यः, धरः, अद्रिः, गोत्रः, गिरिः, ग्रावा, अचलः, शैलः, शिलोच्चयः, स्थावरः, सानुमान्, पृथुशेखरः, धरणीकीलकः, कुट्टारः, जीमूतःधातुभृत्, भूधरः, स्थिरः, कुलीरः, कटकी, शृङ्गी, निर्झरी, अगः, नगः, दन्ती, धरणीध्रः, भूभृत्, क्षितिभृत्, अवनीधरः, कुधरः, धराधरः, प्रस्थवान्, वृक्षवान्;