संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

संसृ — {saṃ-√sṛ} P. {-sarati} (in. c. also {te}), to flow together with. (instr.) RV. ix, 97, 45##to go about, wander or walk or roam through MBh. Kāv. &c##to walk or pass through (a succession of states), undergo transmigration, enter or pass into (acc.) Mn. MBh. &c##to be diffused or spread into (acc.) MBh##to come forth BhP.: Caus. {-sārayati}, to cause to pass through a succession of states or to undergo transmigration Mn. BhP##to introduce, push into (loc.) MBh. xii, 7878##to put off, defer ib. v, 1004##to use, employ ib. xii, 11, 932

इन्हें भी देखें : अनुसंसृ; अनुसंसृप्; अनुसंसृष्ट; अभिसंसृ; अभिसंसृत; असंसृति; असंसृष्ट; असंसृष्टि; संसृष्टः; मिश्र्, संमिश्र, सम्मिश्र्, व्यामिश्र्, विमिश्र्, मिश्रीकृ, संमिश्रीकृ, सम्मिश्रीकृ, संयुज्, संसृज्, मुद्, सङ्कॄ, सम्पृच्, आमिश्ल्, आमृद्, आलुड्, मिश्रीभू, ल्पी, व्यतियु, श्री, संयु, संकरीकृ, एकीकृ; देहान्तरप्राप्तिः, संसृतिः, सृतिः, पुनर्भवः, जीवसंक्रमणम्, देहान्तरणम्; कामय, सेव्, उपसेव्, निषेव्, आसेव्, गम्, आचर्, उपशी, प्रविश्, रम्, मिथुनाय, व्रज्, शी, संनिविश्, समभिगम्, समुपे, विचर्, यभ्, रत्या संयुज्, ग्राम्यधर्मतया संयुज्, साकं संरम्, संविश्, संसृज्;

These Also : convergence; convergent; universe;