संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

सत्यजित् — एकः दानवः।; "सत्यजितः वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)

सत्यजित् — यक्षविशेषः।; "सत्यजितः वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)

सत्यजित् — वसुदेवस्य भ्रातृजः।; "सत्यजितः वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)

Monier–Williams

सत्यजित् — {jít} mfn. truly victorous, conquering by truth VS. AV##m. N. of a Dānava Hariv##of a Yaksha BhP. (Sch.)##of Indra in the third Manvantara ib##of a king MBh##of various men (the sons of Bṛihad-dharman, Kṛishṇa, Su-nīta, Su-nītha, Ānaka and Amitra-jit) Hariv. VP. &c