संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

समीचीन — यः कुशलावस्थायाम् अस्ति।; "अहं समीचीनः अस्मि।" (adjective)

Monier–Williams

समीचीन — {samīcīná} mf({ā})n. tending in a common direction, going with or in company with, being or remaining together, connected, united, complete, all, whole RV. TS##fit, proper, correct, true, just, right KaushUp. Pañcat. BhP. n. N. of a Sāman ĀrshBr##= next W

इन्हें भी देखें : असमीचीन; समीचीनता; समीचीनत्व; सिद्धान्तः, राद्धान्तः, कृतान्तः, तन्त्रम्, दृष्टिः, दृष्टिगतम्, समुद्देश; समीचीन, यथार्थ, योग्य, समुचित; माया-आम्रः; व्युत्क्रमणम्, प्रत्यवायः; अधिमानम्, आद्यता, पुरस्कारः, उपादेयत्वम्; अव्यवस्था, कुप्रबन्धः, व्यस्तता, अक्रमः; मूलं, नैऋतम्, नैरृतम्, आस्रपः; प्रायद्वीपीय;