संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

सम्भार — {sam-bhārá} m. (ifc. f. {ā}) bringing together, collecting (= {sam-bhṛti}) ŚBr##preparation, equipment, provision, necessaries, materials, requisite, collection of things required for any purpose (with Buddhists twofold, viz. 1. {puṇya-s}, 'meritorious acts', and 2. {jñāna-s}, 'science'##others add 3. {śamatha-s}, 'quietude', and 4. {vidarśana-s}, 'farsightedness' Dharmas. 117) AV. &c. &c##= {-yajus} TBr##property, wealth MBh##fulness, completeness ib##multitude, number, quantity Kāv. Pur. Sarvad##high degree, excess of (love, anger &c.) Ratnâv. Vās##maintenance, support, nourishment W##{-tvá} n. the state of (being) a requisite ŚBr##{-yajús} n. N. of partic. texts ĀpŚr##{-śīla} n. (with Buddhists) the virtue of possessing the requisites ( See above) Dharmas. 106

इन्हें भी देखें : अल्पसम्भार; ज्ञानसम्भार; पुण्यसम्भार; पूजासम्भार; फलसम्भारा; लब्धसम्भार; शमथसम्भार; सम्भारिन्; सञ्चयः, सम्भारः, सामग्री; अवाह्य; अङ्गम्, सम्भारः; प्रदायः, आपूर्तिः, सम्भारः, संचयः, सञ्चयः, सङ्ग्रहः, साहित्यम्, संविधा, उपस्करः, उपकरणजातम्;