संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्कृत — हिन्दी

सुबलः — इन्द्रसावर्णिमनोः पुत्रः।; "सुबलस्य वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)

सुबलः — कृष्णस्य मित्रम्।; "सुबलस्य वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)

सुबलः — शकुनेः पिता कौरवाणां मातामहः च।; "सुबलस्य वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)