संस्कृत — हिन्दी
सुलभः — एकः पुरुषः ।; "सुलभस्य उल्लेखः बौद्धसाहित्ये वर्तते" (noun)
इन्हें भी देखें :
दुर्ग्राह्य;
कूटः, कूटम्;
कठिन, विकट, गहन, दुर्दम;
लीला, अलायासः, निरायासः, सुकरः, सुसाध्यः, अकष्टः, सुखसाध्यः, सुगमः, अकठिनः, अविषमः, सुलभः, निःशल्योर्थः, अक्लेशः, सुकरम्, अयत्नतः, सौकर्येण, दुःखं विना, क्लेषं विना, सुसहः, हेलया;