संस्कृत — हिन्दी
सुष्ठु — अतिशयं साधु।; "सः संदिष्टं कार्यं सुष्ठु कृतवान्।" (adverb)
Monier–Williams
सुष्ठु — {ṣṭhú} See below
सुष्ठु — {suṣṭhú} ind. (fr. √{sthā}##cf. {duḥ-ṣṭhu}) aptly, fitly, duly, well, excellently, exceedingly ({suṣṭhu khalu}, 'most certainly') RV. &c. &c
इन्हें भी देखें :
सुष्ठुतरम्;
सुष्ठुता;
सुष्ठुद्वार;
सुष्ठुवह्;
भोगपरिव्राजी;
साधु, सुष्ठु;
सुभाषितः, सुविचारः, शोभनः विचारः, साधु भणितम्;
निश्चि;
वर्णय, उपवर्णय, निर्वर्णय;
भद्रता, अनुकूलता, ऋतिः, ऋद्धिः, कन्त्वम्, नन्दा, भाग्यवत्ता, भाग्यसम्पद्, सुष्ठुता, सुभगत्वम्, सुस्वधा, सौभाग्यवत्ता, सौभाग्यवत्त्वम्, स्फीतता, श्रिया, श्रीया;
स्वादु, रसवत्, रस्य, सरस;
सद्व्यवहारिन्;