संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

सूचिकामुख — यस्यां भृष्टिः अस्ति।; "शूलः इति सूचिकामुखं शस्त्रम्।" (adjective)

Monier–Williams

सूचिकामुख — {mukha} m. 'having a pointed end', a shell, conch shell L.

इन्हें भी देखें : गण्डूषः, कर्णिका, द्विरदकराग्रम्, पुष्करम्, पुष्कराग्रम्; सूचिकामुखः; कीलकः, कीलः;