संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

स्तबक — {stabaka} m. (accord. to L. also n##ifc. f. {ā}##also written {stavaka}##prob. connected with {stamba}, {stambaka}) a cluster of blossoms, bunch of flowers, nosegay, tuft MBh. R. &c##a feather of a peacock's tail BhP##a tassel Hariv##a quantity, multitude L##a chapter or section (in such books as contain in their titles the words, {latā}, {latikā}, {mañjarī} &c.)

इन्हें भी देखें : कुसुमस्तबक; मीमांसास्तबक; शृङ्गारस्तबक; श्राद्धस्तबक; स्तबककन्द; स्तबकफल; स्तबकसंनिभ; स्तबकाचित; कुसुमस्तबकः; उपरि; गुच्छः, स्तबकः, गुच्छकः, ग्रथ्नः, गुलुच्छः, पुलकः, गुञ्जः, कूर्चकः, स्तम्बकः, गुत्सकः, पुली, पूलः; मञ्जरी, मञ्जरः, मञ्जा, मञ्जिः, गुत्सकः, गुलुच्छः, वल्लुरम्;