संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

स्रंस् — {sraṃs} (or {sras}##sometimes written {śraṃś} or {śraṃs}), cl. 1. Ā. (Dhātup. xviii, 15) {sraṃsate} (ep. and m. c. also {ti}##pf. {sesraṃsa}, {ṃsuḥ} Br##3. pl. {-sraṃsire} Hariv##aor. {asrat} Br##{asrasat}, {srasema} RV##{asraṃsiṣṭa} Br##fut. {sraṃsitā}, {sraṃsiṣyate} Gr##Ved. inf. {-srásas}##{sraṃsitum} Gr##ind. p. {sraṃsitvā}, {srastvā} ib##{-sraṃsya}, {-srasya} Br. &c.), to fall, drop, fall down, slip off, get loose from (abl.) VS. &c. &c##to fall asunder or to pieces TBr##to hang down, dangle, droop Ragh##to be broken, perish, cease Sāh##to go Naigh. ii, 14: Pass. {srasyate} (aor. {asraṃsi}), Gr.: Caus. {sraṃsayati} (aor. {asisrasat}##Pass. {sraṃsyate}), to cause to fall down, loosen AV. R. &c##to let hang (the belly) AV##to disturb, remove, destroy Suśr.: Desid. {sisraṃsiṣate} Gr.: Intens. {sanīsrasyate}, {sanīsraṃsti} ib. (cf. next)

स्रंस् — {sraṃs} vḷ. for √{śrambh} (q.v.)

इन्हें भी देखें : अतिस्रंस्; अनुविस्रंस्; अभिस्रंस्; अवस्रंस्; आस्रंस्; प्रस्रंस्; प्रस्रंस्रंस; प्रस्रंस्रंसन; पत्, प्रपत्, अवपत्, भृश्, निपत्, च्यु, अवगल्, प्रच्यु, अवार्छ्, अवपद्, अभिव्ली, स्रंस्, स्कन्द्; विस्रंस्, प्ररुज्, अभिभञ्ज्, संशॄ;