संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

ह्री — दक्षप्रजापतेः कन्या।; "ह्र्याः वर्णनं पुराणेषु प्राप्यते।" (noun)

Monier–Williams

ह्री — {hrī} cl. 3. P. (cf. Dhātup. xxv, 3) {jihreti} ({jíhriyat} ; pf. {jihrāya} ; {jihrayāṃ-cakāra}, {yām-āsa}, Gr. ; aor. {ahraiṣīt} ; Prec. {hrīyāt} ; p. {hrayāṇa}, See {a-hr} ; fut. {hretā}, {hreṣyati} Gr.), to feel shame, blush, be bashful or modest, be ashamed of any one (gen.) or anything (abl.) : Caus. {hrepayati} (aor. {ajihripat}), to make ashamed, cause to blush, confound, put to shame (also fig. = 'surpass, excel') : Desid. {jihrīṣati} Gr.: Intens. {jehrīyate} (p. {yamāṇa} ), {jehrayīti}, {jehreti}, to be greatly ashamed

ह्री — {hrī} f. shame, modesty, shyness, timidity (also personified as daughter of Daksha and wife of Dharma) &c. &c

इन्हें भी देखें : अह्री; अह्रीक; निर्ह्री; निर्ह्रीक; संह्रीण; ह्रीजित; ह्रीदेव; ह्रीधारिन्; अपत्रपिष्णु, अनूढमान, व्रीडित, सव्रीड, ह्रीमत्, ह्लीक, ह्रीण, सव्यपत्रप, लज्जावत्, लज्जाशील, लज्जालु; नम्रता, ह्रीतिः, शालीनता, विनयता, सुवृत्तिः, विनीतता, नाभिमानः, विनीतत्वम्; लज्जा, मन्दाक्षम्, ह्रीः, त्रपा, व्रीडा, मन्दास्यम्, लज्या, व्रीडः, व्रीडनम्; लज्ज्, व्रीड्, ह्री, त्रप्;

These Also : foreign;