संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

उपाधा — {upâ-√dhā} P. Ā. {-dadhāti}, {-dhatte}, to place upon, put on ŚBr. x BhP##to seize, lay hold of, take up MBh##to keep, hold back TBr. ii##to seduce (a woman) R

इन्हें भी देखें : उपाधाय; उपाधाव्; ग्रह्, परिग्रह्, उपग्रह्, उपयम्, आसंग्रह्, आसङ्ग्रह्, आदा, उपाधा, उपादा, उपहन्, उपालभ्, निग्रह्, प्रतिग्रह्, अभ्यादा, उपलभ, अभिप्रयुज्, अपहन्, समालभ्, परिमृश्, अनुमृश्, अभिप्रमृश्, अभिसंस्पृश्, अभिसमृ, आयु, संरभ्, अभ्यारभ्, अभिसंरभ्, आक्रम्, आबध्; आलम्ब्, अभ्यारभ्, उपयम्, उपाधा, उपादा, ग्रह्; कर्पासः, तूली, तूलपिचुः, पिशुनः; अपश्रयः, चक्रगण्डुः, चतुरः, चातुरः, चातुरकः; आदा, ग्रह्, प्रग्रह्, परिग्रह्, निग्रह्, विनिग्रह्, आसङ्ग्रह्, उपग्रह्, उपादा, पर्यादा, विग्रह्, प्रतिग्रह्, समादा, सन्निग्रह्, उपहन्, आबन्ध्, उपाधा, उपलभ्, अभ्यादा, अवष्टम्भ्;