संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


कीलः

चटकनी

a click, bolt, latch

संस्कृत — हिन्दी

कीलः — साधनविशेषः, लोहादीनां सूच्या इव तीक्ष्णमुखः लघुस्तम्भः यः पादत्राणस्य दृढीकरणार्थे मुद्गरेण आहत्वा पादत्राणे रुध्यते।; "चर्मकारः कीलेन पादत्राणं दृढीकरोति।" (noun)

कीलः — कर्णस्य नासिकायाः वा आभूषणम्।; "सीतायाः कर्णे कीलाभ्यां शोभेते।" (noun)

इन्हें भी देखें : इन्द्रकीलः; लोहकीलकम्; तुलाधारः, तुलादण्डम्, अक्षः, इन्द्रकीलः, तुलायष्टि; कच्छपिका, कच्छपी, चर्मकीलः, मांसकीलः; अङ्कोलः, अङ्कोटः, निकोचकः, अङ्कोठः, निकोठकः, लिकोचकः, अङ्कोलकः, बोधः, नेदिष्ठः, दीर्घकीलकः, रामठः, कोठरः, रेची, गूढपत्रः, गुप्तस्नेहः, पीतसारः, मदनः, गूढवल्लिका, पीतः, ताम्रफलः, दीर्घकीलः, गुणाढ्यकः, कोलकः, लम्बकर्णः, गन्धपुष्पः, रोचनः, विशानतैलगर्भः; आणिः; अर्गला, कीलः, द्वारबन्धनी, विष्कम्भम्, रोधिनी; कीलकः, कण्टकः, अचलः, अणिः, शङ्कुः, पुष्कलकः;