संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

गालव — {gālava} m. Symplocos racemosa (the bark of which is used in dyeing) or a pale species of the same##a kind of ebony##N. of an old sage and preceptor (son [] or pupil {cf. MBh.} of Viśvā-mitra) (v. l. {gol})##(a grammarian) iv, 3 and##(author of a Dharma-śāstra )##m. pl. (i, 1, 44 17 ) the descendants of Gālava i, 1 ; iv, 1 1467##N. of a school of the

इन्हें भी देखें : गालवगडुल; गालवि; सृगालवदन; सृगालवाटी; सृगालवास्तुक; सृगालविन्ना; सृगालवृन्ता; गालवः; तिन्दुकः, अतिमुक्तकः, आलुः, आलुक, काकतिन्दुः, काकतिन्दुकः, काकेन्दुः, कालतिन्दुकः, कालपीलुकः, कुपीलुः, कुलकः, केन्दुः, केन्दुकः, गालवः; तिन्दुकीय-वर्णः, अतिमुक्तक-वर्णः, आलुलर्णः, आलुकवर्णः, काकतिन्दुवर्णः, काकतिन्दुकवर्णः, काकेन्दुवर्णः, कालतिन्दुकवर्णः, कालपीलुकवर्णः, कुपीलुवर्णः, कुलकवर्णः, केन्दुवर्णः, केन्दुकवर्णः, गालववर्णः; सृगालवदनः; लोध्रः, गालवः, शाबरः, तिरीटः, तिल्वः, मार्जनः, लोधवृक्षः, भिल्लतरुः, तिल्वकः, काण्डकीलकः, लोध्रकवृक्षः, शम्बरः, हस्तिरोध्रकः, तिलकः, काण्डनीलकः, हेमपुष्पकः, भिल्ली, शावरकः;