संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

ग्रस् — ग्रहणानुकूलः व्यापारः।; "इदम् उच्यते यद् चन्द्रग्रहणदिने राहुः केतुः च चन्द्रमसं ग्रसतः।" (verb)

Monier–Williams

ग्रस् — {gras} cl. 1. P. Ā. {grásati}, {te} (perf. Pot. Ā. {jagrasīta} v, 41, 17##p. Ā. and Pass. {jagrasāná} ), to seize with the mouth, take into the mouth, swallow, devour, eat, consume &c##to swallow up, cause to disappear iii, 1597 i, 56, 13-17##to eclipse i, 1166 &c##to swallow or slur over words, pronounce indistinctly (cf. RV.) 27##to suppress, stop or neglect (a lawsuit) viii, 43: Caus. P. {grāsayati}, to cause to swallow or devour xii##to consume, swallow xxxiii, 76##[cf. ? ; Lat. {grā-men} ; Germ. {gras} ; Eng. {grass}.]

ग्रस् — {gras} mfn. ifc. 'swallowing' (e.g. {piṇḍa-}, q.v.)

इन्हें भी देखें : अभिग्रस्त; आग्रस्; आग्रस्त; आपद्ग्रस्त; उपग्रस्; औपग्रस्तिक; ग्रस्त; ग्रस्तत्व; पाठक; बाह्यकम्; अध्ययनशील; उपमार्गः;

These Also : somnambulistic; involved; achondroplastic; weigh down; schizophrenic; weigh on; unsoundness; bilious; aboulic; abulic; acanthotic; accursed;