संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


पर्वतः

पर्वत, पहाड़

mountain

शब्द-भेद : संज्ञा, पुं.
संस्कृत — हिन्दी

पर्वतः — संन्यासिविशेषः।; "पर्वतः ज्योतिर्मठे निवसति स्म।" (noun)

पर्वतः — देवर्षिविशेषः।; "पर्वतः नारदस्य मित्रम् आसीत्।" (noun)

पर्वतः — गन्धर्वविशेषः।; "पर्वतस्य वर्णनं महाभारते प्राप्यते।" (noun)

इन्हें भी देखें : अग्निपर्वतः; मणिमेघः; सुन्धापर्वतः, सुन्धाः; सगरमाथा-पर्वतः, सगरमाथा, एवरेस्टः, एवरेस्टपर्वतः; हिन्दुकुशः, पारियात्रः; आल्प्सपर्वतः; नीलगिरिपर्वतः; त्रिमुकुटः, त्रिशिखरः, त्रिकूटः;