संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

फलपाक — {pāka} m. the ripening of fruit ( See below)##the fulfilment of consequences##Carissa Carandas (cf. {pāka-phala} and {kṛṣṇa-p"ṣ-ph})##{-niṣṭhā} (cf. Suśr.), {kântā} (cf. Mn.), {kâvasānā} (cf. L.), {kâvasānikā} (cf. L.), f. a plant ending or perishing with the ripening of fruit, an annual plant

इन्हें भी देखें : फलपाकिन्; फलपाकः; करमर्दः, करमर्दी, कराम्बुकः, कृष्णः, कृष्णपाकः, क्षीरफलः, डिण्डिमः, नलिनदलः, पाककृष्णः, पाकफलः, पाणिमर्दः, फलकृष्णः, फलपाकः, वनामलः, वरालकः, वराम्रः, वारिवरः, वशः, विघ्नः, सुषेणः;