संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

भङ्गा — शाणीजातीयः क्षुपप्रकारः।; "भङ्गायाः लोमानि रज्जुनिर्माणे उपयुज्यन्ते।" (noun)

Monier–Williams

भङ्गा — {bhaṅgā} f. hemp (Cannabis Sativa)##an intoxicating beverage (or narcotic drug commonly called 'Bhang') prepared from the hemp plant##Convolvulus Turpethum

इन्हें भी देखें : ऋणभङ्गाध्याय; निशाभङ्गा; भङ्गान; भङ्गारी; भङ्गासुर; भङ्गाकट; भङ्गास्वन; अष्टभावः; विनिष्पिष्ट, निपिष्ट, निष्पिष्ट, अवमर्दित, उत्पिष्ट, क्षुण्ण, प्रक्षुण्ण, तृढ, शीर्ण, पराशीर्ण, पिष्ट, प्रपिष्ट, परिपिष्ट, परिमृदित, प्रमर्दित, प्रमूर्ण, मृदित, मूर्ण, लुलित, विदष्ट, विपोथित, विमथित, विमर्दित, व्लीन, शूर्त, समुत्पिष्ट; दरभङ्गानगरम्; दरभङ्गामण्डलम्; भङ्गुरता, सुकुमारता, सुकुमारत्वम्;