संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मालिन् — {mālin} mfn. garlanded, crowned, encircled or surrounded by (instr. or comp.) &c##({ī}), m. a gardener, florist (cf. f.)##N. of a son of the Rākshasa Su-keŚa (cf. {māli})##({inī}), f. next

इन्हें भी देखें : अंशुमालिन्; अक्षमालिन्; अस्थिमालिन्; उल्कामालिन्; ऊर्मिमालिन्; कङ्कालमालिन्; कपालमालिन्; कमलोत्पलमालिन्; मालिनी; सुमालिनी; दलमालिनी; मालिकः, मालिन्;

These Also : grievance; strained;