संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

मौनिन् — यः मौनव्रतं धारयति।; "अस्माकं ग्रामे एकः मौनी साधुः आगतः।" (adjective)

Monier–Williams

मौनिन् — {maunin} mfn. observing silence, silent, taciturn &c##m. = {muni} (sometimes ifc. in proper names, e.g. {gopīnātha-m})

इन्हें भी देखें : कृष्णमौनिन्; मौनिन्;