Monier–Williams
याप्य — {yāpya} mfn. to be caused to go, to be expelled or discharged (as a witness)##to be removed or cured (as a disease) ({-tva} n.)##trifling, unimportant##mean, base (as an action)##m. the father's elder brother##{-yāna} n. a palanquin, litter
याप्य — {yāpya} &c. p. 850, col. 1
इन्हें भी देखें :
अध्याप्य;
अभिव्याप्य;
अव्याप्य;
अव्याप्यवृत्ति;
ख्याप्य;
प्रयाप्य;
प्रयाप्यमाण;
प्रयाप्यमान;
अपि, अति;
वनम्, अरण्यम्, काननम्, विपिनम्, अटवी, दावः, कुब्रम्;
शिविका, शिवीरथः, याप्ययानम्;
अधम, प्रतिकृष्ट, अवमः, निकृष्ट, अर्वा, रेफः, याप्यः, कुत्सितः, अवद्यः, कुपूयः, खेटः, गर्ह्यः, अणकः, रेपः, अरमः, आणकः, अनकः;