संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

वञ्चन — {vañcana} n. (or {nā}, f##fr. Caus.) cheating, deception, fraud MBh. Kāv. &c. ({naṃ} or {nāṃ} √{kṛ}, to practise fraud, cheat, take in##{nāṃ-√labh} or {pra-√āp}, to be deceived)##illusion, delusion, hallucination MW##({ā}), f. lost labour or time Kālid. (cf. {śīla-v})

इन्हें भी देखें : आत्मवञ्चना; उपवञ्चन; परिवञ्चन; मृत्युवञ्चन; वञ्चनचञ्चुता; वञ्चनता; वञ्चनप्रवण; वञ्चनयोग; छलः, छलम्, वञ्चनम्, वञ्चना, परिवञ्चनम्; बकवृत्तिः; इन्द्रजालम्; कालनेमिः;