Monier–Williams
विरति — {vi-ḍrati} f. cessation, pause, stop, end (ibc. = finally) Kāv. Kathās. &c##end of or caesura within a Pada Śrutab##resignation, desistence or abstention from (abl., loc., or comp.) Kāv. Vedântas. ŚārṅgS
इन्हें भी देखें :
अविरति;
दिग्विरति;
प्रतिविरति;
अविरतिः;
विरामः, विरतिः, व्यनधानम्, अवरतिः, उपरतिः, निवृत्तिः, विनिवृत्तिः, निर्वृत्तिः, निवर्त्तनम्, निर्वर्त्तनम्, छेदः, विच्छेदः, उपशमः, अपशमः, क्षयः;
नित्यता, अविराम, अविरतिः, स्थायित्व, ध्रौव्यम्, अविश्रान्तिः;
एकाग्रता, तन्मयता, निमग्नता, अनन्यचित्तता, एकाग्रचित्तता, लीनता, अनुरति, अभिनिविष्टता, मनोयोगिता, अविरति;
अविरक्तिः, अविरतिः;
These Also :
addiction;
intemperance;