संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


शस्त्रम्

शस्त्र, हथियार

weapon, arms, weaponry

पर्यायः : munition, armour
उदाहरणम् : धनुष, बाण, बंदूक, आदि
विवरणम् : वह वस्तु जिसका प्रयोग शत्रु पर प्रहार के लिए किया जाता है,
शब्द-भेद : संज्ञा
संस्कृत — हिन्दी

शस्त्रम् — शस्यते हिंस्यते अनेन; "क्षमाशस्त्रम् करे यस्य दुर्जनः किम् करिष्यति"[सुभा]" (noun)

शस्त्रम् — तत् साधनम् यद् युद्धादिषु आक्रमणार्थे तथा च आत्मरक्षणार्थे उपयुज्यते।; "तेन शस्त्रेण व्याघ्रः हतः।" (noun)

इन्हें भी देखें : अस्रम्; कोदण्डम्; वज्रम्, कुलिशम्, भदुरम्, पविः, शतकोटिः, स्वरुः, शम्बः, दम्भोलिः, अशनिः, कुलीशम्, भिदिरम्, भिदुः, स्वरुस्, सम्बः, संवः, अशनी, वज्रांशनिः, जम्भारिः, त्रिदशायुधम्, शतधारम्, शतारम्, आपोत्रम्, अक्षजम्, गिरिकण्टकः, गौः, अभ्रोत्थम्, मेघभूतिः, गिरिज्वरः, जाम्बविः, दम्भः, भिद्रः, अम्बुजम्, ह्लादिनी, दिद्युत्, नेमिः, हेतिः, नमः. सृकः, वृकः, वधः, अर्कः, कुतसः , कुलिशः, तुजः, तिग्मम्, मेनिः, स्वधितिः सायकः, परशुः; सूचिकामुख; आयसम्, सारलोहः, सारलोहम्, तीक्ष्णायसम्, पिण्डायसम्, चित्रायसम्, शस्त्रकम्, शस्त्रम्, चीनजम्, सारः, तीक्ष्णम्, शस्त्रायसम्, पिण्डम्, निशितम्, तीव्रम्, खड्गम्, मुण्डजम्, अयः, चित्रायसम्, वज्रम्, नीलपिण्डम्, मोरकम्, अरुणाभम् नागकेशरम्, तिन्तिराङ्गम्, स्वर्णवज्रम्, शैवालवज्रम्, शोणवज्रम्, रोहिणी, काङ्कोलम्, ग्रन्थिवज्रकम्, मदनाख्यम्; कङ्कालमुसलम्; शातातपः; डम्भः;