संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

सुगन्धः — एकः पर्वतः ।; "सुगन्धस्य उल्लेखः गोलाध्याये वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : कास्तूरिक; त्रिपुरमल्लिका; गुलाबखासाम्रः; बकुलः, सिन्धुपुष्पः, शारदिका, गूढपुष्पकः, चिरपुष्पः, धूकः, भ्रमरानन्दः, मधुपुष्पः, मघगन्धः, मद्यलालसः, मद्यामोदः, मकुलः, मकुरः, विशारदः, शक्रद्रुमः, शिवकेसरः, सर्वकेसरः, सिंहकेसरः, स्थिरपुष्पः, स्त्रीमुखमधुदोहदः, स्त्रीमुखमधुदोहलः, स्त्रीमुखपः, शीतगन्धा, धन्वः, सीधुगन्धः, करकः, केसरः, चिरपुष्पः, धन्वी, मुकुरः, दन्तधावनः, स्त्रीमुखमधुः; सन्देशम्; कोरकः, कोरकम्; चणकः, हरिमन्थकः, हरिमन्थजः, चणः, हरिमन्थः, सुगन्धः, कृष्णचञ्चुकः, बातभोज्यः, वाजिभक्ष्यः; मालती;