संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

स्पृश्य — स्प्रष्टुमर्हः।; "प्राचीने काले शुद्राः स्पृश्याः न सन्ति इति प्रवादः आसीत्।" (adjective)

Monier–Williams

स्पृश्य — {spṛśya} mfn. to be touched or felt, tangible, sensible MBh. Hariv. &c##to be taken in possession or appropriated Rājat##({ā}), f. N. of one of the Samidhs (q.v.) KātyŚr. Sch

इन्हें भी देखें : अस्पृश्य; अस्पृश्यत्व; उपस्पृश्य; परावर्तनम्, वक्रीभावः, वक्रीकरणम्; अस्पृश्यः, अस्पृश्या; स्पृष्ट; अक्षरन्यासः; अस्पृश्यता;

These Also : untouchable; untouchability;