संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

हनु — chin (Noun)

Monier–Williams

हनु — {hanu} f. (only ) 'anything which destroys or injures life', a weapon##death##disease##various kinds of drugs##a wanton woman, prostitute##m. N. of a partic. mixed tribe

हनु — {hánu} f. (accord. to also m##not fr. √{han}, See cognate words below) a jaw (also {hánū}) &c. &c##n. 'cheek', a partic. part of a spearhead [Cf. Gk. ? ; Lat. {gena}, {genuīnus} ; Goth. [1288, 1] {kinnus} ; Germ. {Kinn} ; Eng. {chin}.]

इन्हें भी देखें : अधरहनु; अयोहनु; अरुतहनु; अश्वहनु; उत्तरहनु; कुम्भहनु; चतुर्हनु; चन्द्रहनु; अग्रगण्य; धूम्राक्षः; पर्वताकार, माल्यवत्, महीधरवत्, शैलवत्, अद्रिवत्, गिरिवत्, अचलाकार, नगवत्, नगाकार, भीधरवत्, भूधराकार, पार्वत, पार्वतीय, समहीधर; प्रघसः;

These Also : Hanumana; chin; hanumana;