संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


अवतारः

नीचे उतरना, देवता का किसी मानव अन्य रूप में धरती पर उतरना, उतरने का स्थान, आविर्भाव, प्रकाश, आरम्भ

descent, incarnation of god on earth in a human or other form, a landing place, manifestation, coming into being, beginning

विवरणम् : तॄ प्लवनसंतरणयोः
शब्द-भेद : पुं.

अवतारः

उदय, प्रकट होना, देवता का भूमि पर अवतार लेना, विष्णु का अवतार

landing, coming down, descend, incarnation of god on earth

विवरणम् : अव + त + घञ्
वर्ग :
संस्कृत — हिन्दी

अवतारः — भगवताम् अवतरितं स्वरूपम्।; "श्रीरामः विष्णोः चतुर्विंशतौ अवतारेषु एकः अस्ति।" (noun)

अवतारः — देवतादीनां विशिष्टे कार्यार्थे संसारे प्राणिनां शरीरं धारयित्वा पृथिव्याम् आगमनम्।; "प्रभुरामचन्द्रस्य अवतारः त्रेतायुगे अभवत्।" (noun)

इन्हें भी देखें : दिवोदासः; भार्गव; नरः; वेदवती; अनुवादः, भाषान्तरम्, अवतारः; आवर्तनम्, आक्रमणम्, आवेशः, अवतारः, अवतरणम्; श्रीरामः, रामचन्द्रः, श्रीरामचन्द्रः, राघवः, रघुवीरः, रघुपतिः, रघुनाथः, रघुनन्दनः, रघुवरः, राघवेन्द्रः, जानकीनाथः, जानकीवल्लभः, राघवेन्द्रः, रावणारिः, सीतापतिः, रघुवंशतिलकः, रघुवंशमणिः, रघुनायकः, जानकीरमणः; वामनः, आदित्यः;